Έρχεται στην Ελλάδα ο Ζαμπά (pics)

Ο ΠΑΟΚ πήρε σημαντικές ανάσες μετά από μία κρίση που δεν ήξερε κανείς μας αν θα φέρει αντίδραση. Γιατί ήταν τόσο βαθιά που έδειχναν άπαντες ανήμποροι.

Τελικά η εικόνα της ομάδας άλλαξε. Τακτικά, σε επίπεδο ισορροπίας και με τη Λαμία – με αδυναμία δημιουργίας όμως – συνολικά στα Γιάννενα. Απέναντι στον ΠΑΣ, ο ΠΑΟΚ ήταν σοβαρός και με λίγα λάθη. Το 0-4 δημιούργησε απλά μία αίσθηση ανακούφισης και μία ευκαιρία στο γκρουπ των παικτών να παίξουν πλέον με λιγότερη πίεση στα παιχνίδια που απομένουν για το 2021 μέχρι να καταφθάσει η ενίσχυση.

Κακά τα ψέματα, οι παίκτες που δεν υπήρχαν και μπήκαν στη ζωή μας στο διάστημα που ο ΠΑΟΚ συνέρχεται, ήταν ο Χάρης Τσιγγάρας και ο Λευτέρης Λύρατζης. Για τον δεύτερο, ήμουν μπροστά όταν ο προπονητής μας έλεγε στη προετοιμασία πως τον πιστεύει, για τον πρώτο ήμουν επίσης μπροστά όταν έδειχνε ιδιαίτερα επιφυλακτικός. Κόντρα μάλιστα σε αυτά που είχε δείξει ο Τσιγγάρας πέρυσι, με τελευταία του εικόνα την κομβική του εμφάνιση στον τελικά που προσωπικά θεωρώ πως έπαιξε καταλυτικό ρόλο για την κατάκτηση του τροπαίου.

Θα απομονώσω την περίπτωση Τσιγγάρα, γιατί είναι από αυτές που ο προπονητής έδειξε εμμονή. Σε μία θέση που ο ΠΑΟΚ πήρε τον Κούρτιτς το καλοκαίρι, είχε τον Σβαμπ, είχε τον Αγκούστο που εμφανίστηκε τραυματίας στη προετοιμασία και έχασε κομμάτι της και τον Εσίτι που επέστρεψε από δανεισμό, ο Τσιγγάρας δεν είχε ρόλο στο ροτέισον.

Ο Ράζβαν μου έδειξε εμμονή γιατί απέφευγε να τον χρησιμοποιεί ακόμη και όταν κάθε τρεις μέρες έβλεπε τα χαφ του να πελαγοδρομούν.

Στη καριέρα μου, δεν έχω ζήσει προπονητή χωρίς εμμονές. Και ούτε πιστεύω πως θα ζήσω. Αυτό που με τρελαίνει περισσότερο, ειδικά σε αυτούς που έχω αδυναμία όπως ο Ράζβαν, είναι όταν επιμένουν σε αυτές.

Ο Ρουμάνος βέβαια, έδειξε αλλαγή στη διαχείριση Τσιγγάρα πολύ πριν τον βάλει. Με την κουβέντα που έκανε μαζί του για την ανανέωση του συμβολαίου του και την υπόσχεση πως θα τον βάλει κυρίως. Ο παίκτης θα έφευγε βέβαια αν δεν υπήρχε παρέμβαση Ιβάν. Ο ίδιος έπεισε τον παίκτη να πάει για υπογραφές.

Τελικά, η ζωή τα έφερε έτσι και ο Τσιγγάρας έγινε πιο μάγκας. Γιατί παρά τον παραγκωνισμό του και με μέτριο αγωνιστικό ρυθμό, μπήκε σε μία φάση που η μπάλα έκαιγε και την έκανε δική του. Σε έναν ΠΑΟΚ που πελαγοδρομούσε, η ωριμότητα του παιχνιδιού του έδωσε μία σταθερή απαραίτητη για την ισορροπία. Και για αυτόν τον λόγο, ο Τσιγγάρας είναι μάγκας και αξίζει να βρίσκεται στον ΠΑΟΚ, εκτός των ποδοσφαιρικών του στοιχείων.

Αυτό που οφείλει να κάνει ο ΠΑΟΚ πλέον, είναι να δώσει προοπτική στον ίδιο του τον εαυτό στηρίζοντας αυτά τα παιδιά. Δεν είναι μόνο ο Τσιγγάρας. Υπάρχει ενεργός ο Μιχαηλίδης, ο Λύρατζης ανταποκρίθηκε άψογα και αυτός υπό ασφυκτική πίεση, έρχεται ο Κούτσιας, ο Κωνσταντέλιας. Αυτή η χρονιά, θα πρέπει να είναι της καθιέρωσης αυτών των παιδιών, εκτός και αν ο ΠΑΟΚ προτιμά να αναζητά μετριότητες στην αγορά και να ξοδεύει αλόγιστα χρήματα.

Ο ΠΑΟΚ θα πρέπει να στοχεύει στα πρότζεκτ του. Όχι να παίζουν από τύχη. Να θυμίσω πως ο Πέλκας έγινε κομμάτι του γκρουπ μετά από έναν δανεισμό του στη Πορτογαλία και με ελάχιστους μέσα στην ομάδα να τον πιστεύουν; Να θυμίσω πως ο Γιαννούλης πήρε φανέλα βασικού λόγω των χιαστών του Άντρε; Να θυμίσω πως ο Τζόλης μπήκε από το πουθενά απλά γιατί ο Αμπέλ Φερέιρα κάτι είδε; Να θυμίσω πως λεφτά από τον Κουλούρη ο ΠΑΟΚ πήρε επειδή αυτός έπαιξε στον Ατρόμητο; Να θυμίσω πως ακόμη και για τον Λούκας ο ΠΑΟΚ εισέπραξε επειδή πήγε καλά στη Λα Κορούνια.

Είναι λογικό όταν θέλεις να διαχειριστείς σωστά τα οικονομικά σου και να μη ξοδεύεις χρήματα χωρίς ουσία, να ρισκάρεις και λίγο παραπάνω. Ένας ποδοσφαιρικός οργανισμός θεωρεί αυτονόητο το ρίσκο σε Λύρατζη και όχι σε Τέιλορ. Σε Τσιγγάρα και όχι σε Εσίτι. Σε Κωνσταντέλια και όχι σε Μουργκ. Σε Κούτσια και όχι σε δανεικό Άκπομ.

Με αυτό το ρίσκο, έχοντας αποφασίσει καμιά φορά να χάσεις και ολόκληρες σεζόν, όταν θα έχεις δώσει ρόλους σε αυτά τα παιδιά, θα έχεις και μεγαλύτερη ηρεμία να βρεις ποιοτικές προσθήκες που θα τα υποστηρίξουν. Τι ωραία έδεσε για παράδειγμα το δίδυμο Κούρτιτς – Τσιγγάρα! Για ένα ολόκληρο παιχνίδι ο ένας αποτελούσε επιλογή για τον άλλο και ο έλεγχος του ρυθμού χάθηκε ελάχιστες φορές.

Ο ΠΑΟΚ έχει μπροστά του έξι μήνες για να δει αν μπορεί να βασιστεί σε αυτά τα παιδιά. Δείχνοντάς τα αρχικά εμπιστοσύνη γιατί δεν έχουν όλα την πνευματική υποδομή του Τσιγγάρα. Και στη συνέχεια δικαιοσύνη αν έχουν δείξει ότι μπορούν ή το αντίθετο.

Πηγή

Αφήστε μια απάντηση