Απομονώστε τους σκάρτους

Το αύριο του ΠΑΟΚ δεν το φοβάμαι. Το πως θα φτάσουμε μέχρι αυτό είναι σήμερα το θέμα μας. Γράφει ο Σταύρος Κόλκας.

Το πρώτο πράγμα που θέλω να σχολιάσω, αφορά κάποιους κανόνες συμπεριφοράς που θα πρέπει όλοι να έχουμε στο μυαλό μας. Προφανώς και ζούμε κάτι πρωτοφανές, η κατάσταση ολοένα και δυσκολεύει, φως στο τούνελ υπάρχει μόνο μέσω εμβολιασμού και τίποτα άλλο και είμαστε κλεισμένοι σχεδόν έναν χρόνο σερί. Λογικά τα νεύρα όλων είναι τεντωμένα. Μία λέξη στη προηγούμενη πρόταση είναι η κομβική. ΟΛΩΝ.

Όποιος από εμάς λοιπόν νομίζει πως είναι κάτι ξεχωριστό από τον δίπλα του και φέρεται με αγένεια, είναι δύο φορές βλάκας. Το πρώτο πράγμα που θα πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας όλοι όταν πρέπει να συναναστραφούμε με κάποιον, είναι πως και αυτός ο άνθρωπος είναι υπό πίεση και πως αυτός ο άνθρωπος κουβαλά πάνω του πράγματα που διαχειρίζεται δύσκολα. Και αυτός κουβαλά τον Σταυρό του.

Δεν έχει σημασία η ιδιότητά σου. Και ο απλός πολίτης είναι πιεσμένος από τους περιορισμούς και την οικονομική ανασφάλεια και ο αστυνομικός είναι πιεσμένος που τον έχουν αμολήσει να κάνει τον μπαμπούλα και ο ελεύθερος επαγγελματίας είναι πιεσμένος γιατί δεν είναι πλέον και πολύ ελεύθερος και ο δημόσιος υπάλληλος είναι πιεσμένος γιατί δουλεύει διαφορετικά και με άβολους ρυθμούς και ο δημοσιογράφος γιατί είναι αποκομμένος από τη κοινωνία γιατί ουσιαστικά κοινωνία δεν υπάρχει και ο γιάπης – στέλεχος πολυεθνικής γιατί αποτελεί νούμερο που ενδέχεται να χαρακτηριστεί πιθανότατα αναλώσιμο.

Άρα κοιτάξτε να αγαπήστε τους γύρω σας ως οντότητες που βιώνουν τα ίδια με εσάς και απομονώστε τους σκάρτους που υπάρχουν παντού.

Μιλώντας για συμπεριφορές, πρόσφατα είδα ένα δημοσίευμα που ιστοσελίδα ασχολείται με την ειδησεογραφία του Άρη, έκανε επίθεση στον βουλευτή της ΝΔ Στράτο Σιμόπουλο, επειδή είπε κάτι που λέμε όλοι στη παρέα μας όταν κάνουμε χαβαλέ. Αφού είπε για τον ΠΑΟΚ την φράση «Αν η άμυνα μας για τον κορονοϊό είναι σαν την άμυνα του ΠΑΟΚ, καήκαμε» και μετά απάντησε σε ένα μήνυμα φίλου του Άρη λέγοντας «Είχαν να χαρούν τριάντα χρόνια, χαίρονται τώρα τελευταία, αλλά έχουμε ακόμη δρόμο. Να μην χαίρονται, να μην προτρέχουν».

Από την ώρα που έγινε αυτό, γράφονται και λέγονται απίστευτα πράγματα για τον συγκεκριμένο βουλευτή. Και η ουσία ποια είναι; Αντί να κριθεί για αυτό που κάνει ή δεν κάνει στον τόπο του, κρίνεται για κάτι που λέμε όλοι μας στον χαβαλέ.

Αν είναι να φτάσουμε στο επίπεδο να κατακρίνουμε κάποιον που λέει κάτι ακίνδυνο, κάτι που έχουμε συζητήσει όλοι στις παρέες μας, τότε να μην τον κατηγορούμε αν κρατήσει μία απόσταση από όλους μας ως εκπρόσωπός μας στη κοινοβούλιο.

Και επίτηδες αναφέρομαι σε συμπεριφορά στελέχους της κυβέρνησης, γιατί δεν είμαι οπαδός της. Όμως οφείλω να υπερασπιστώ το δικαίωμά του να μιλάει χωρίς να σκέφτεται ότι τοξικό κυκλοφορεί στη πιάτσα.

Έχουμε και πρωτάθλημα εννοείται, με την ομάδα μας να υποδέχεται τον Ολυμπιακό. Προφανώς και θα πρέπει να παίξουμε καλύτερο ποδόσφαιρο από αυτό που αποδίδουμε τελευταία για να πάρουμε τη νίκη. Προφανώς και δεν σημαίνει κάτι το γεγονός πως ο Ολυμπιακός κλείδωσε και μαθηματικά το πρωτάθλημα και οι παίκτες του είχαν τέσσερις μέρες ρεπό. Σε αυτή τη φάση της σεζόν, η αποφόρτιση είναι καλύτερη από την προπόνηση, ο Μάρτινς χαζός δεν είναι.

Το θετικό για τον ΠΑΟΚ είναι πως είχε μία εβδομάδα απόσταση από το προηγούμενο παιχνίδι, άρα Βιεϊρίνια και Καντουρί είναι καλά. Το τι θα επιλέξει ο Γκαρσία για το αρχικό σχήμα, δεν το ξέρει κανείς ούτε μπορεί να το προβλέψει.

Σε σχέση με τα παιχνίδια απέναντι στον Ολυμπιακό φέτος, εγώ κρατάω ένα στοιχείο. Και στα δύο, ακύρωσε τον Τζόλη, τον οποίο στη Τούμπα τον έβαλε στο τελευταίο δεκάλεπτο και παραλίγο να δώσει τη νίκη – όμως δεν τον ξεκίνησε – και στο Καραϊσκάκη ήταν το πρώτο παιχνίδι που τον έβαλε δεξιά.

Αυτό που κάνει ο Γκαρσία τελευταία, έχει μία αύρα Φερέιρα. Κρατάει τριάδα στην άμυνα με τον Άντρε δεξί στόπερ, αριστερά δίνει το πλάτος από τα αριστερά με τον Μπάμπα όπως συνέβαινε με τον Γιαννούλη και θέλει το πλάτος από τα δεξιά να του δίνει παίκτης που μπορεί να παίζει στη γραμμή. Έλα όμως που δεν υπάρχει τέτοιος.

Για μένα το βασικό λάθος που γίνεται, σε ένα κακοστημένο ρόστερ, είναι η προσπάθεια να βρεθεί μία αμυντική ισορροπία ακόμη και αν χαλάσει η επιθετική. Έτσι χαλάνε και τα δύο, κάτι που φαίνεται παιχνίδι με παιχνίδι.

Άρα ελπίζω να το πάμε αλλιώς για να έχουμε ελπίδα νίκης. Γιατί αλλιώς, ο Ολυμπιακός και άγχος δεν έχει και πατάει καλύτερα σαν ομάδα.

ΥΓ. Ο Κώστας Αμοιρίδης επέλεξε τον δύσκολο δρόμο παίρνοντας την ομάδα πολύ χαμηλά, αλλά δημιουργώντας τις βάσεις για τίτλους. Σήμερα ήταν μία πρώτη δικαίωση για αυτόν και εννοείται του Τάκη Φλώρου και των κοριτσιών του. Όμως είμαι σίγουρος πως θα ακολουθήσουν πολλοί ακόμη.

Πηγή

Αφήστε μια απάντηση