Επιμένουν οι Ιταλοί – Στο “κάδρο” και ο Ολίβα

 

 

Σίγουρα δεν βρίσκομαι εδώ για να κρίνω συναδέλφους, όμως όταν αυτοί προσεγγίζουν λάθος τη καθημερινότητα της ομάδας και δημιουργούν λάθος εντυπώσεις, είναι προφανές πως με επηρεάζουν. Ξοδεύω αναίτια την ενέργειά μου σε πράγματα που δεν έχω καμία σχέση.

Αυτή τη φορά, δέχομαι πολλά μηνύματα για το μπάτζετ που υποσχέθηκε ο Ιβάν στον Λουτσέσκου. Κάτι το οποίο δεν προκύπτει από πουθενά από τις δικές μου πηγές. Ούτε από την πλευρά της διοίκησης, ούτε από την πλευρά του προπονητή.

Για την ακρίβεια, όσοι γνωρίζουμε το πως λειτουργεί ο Ιβάν, έχουμε βγάλει από τη ζωή μας τη λέξη μπάτζετ. Ουδέποτε όρισε κάποιο. Είτε για μεταγραφές, είτε συνολικό, είτε οτιδήποτε.

Θυμάμαι χαρακτηριστικά πως όταν εμφανίστηκε στη ζωή μας, ο τότε τεχνικός διευθυντής Ζήσης Βρύζας, πάλευε να τον πείσει πως είναι βασική προϋπόθεση λειτουργίας της ομάδας. Έτσι ώστε να μπορεί να κλείσει τους στόχους νωρίς. Να βρει ελεύθερους σε σωστό τάιμινγκ, να κλείσουν οι εκκρεμότητες νωρίς, να υπάρχει μία εικόνα.

Για τους δικούς του λόγους, ο Ιβάν ουδέποτε έδωσε μπάτζετ. Προτιμά να δίνει περισσότερα λεφτά, προτιμά να τραβάει η μεταγραφική σεζόν, δεν αποδέχεται πως αυτό είναι κάτι πιο λειτουργικό, ξεψαχνίζει τις περιπτώσεις μία προς μία και αποφασίζει. Μπορεί αντί για 20εκατ, να βάλει 40. Όμως ποτέ δεν ορίζει νούμερο εξ αρχής.

Συμφωνούμε ή διαφωνούμε με την πρακτική του, αυτή είναι. Αυτός πληρώνει, αυτός είναι το αφεντικό και αυτό δεν θα αλλάξει.

Η μοναδική περίοδος που ο ΠΑΟΚ λειτούργησε γρήγορα, ήταν η εποχή του Φρανκ Άρνεσεν παρότι ο ίδιος έχει έρθει Ιούνιο στην ομάδα. Εκεί προφανώς ο Ιβάν είδε έναν άνθρωπο με εκτόπισμα και επιχειρήματα. Ούτε αυτός είχε μπάτζετ όμως.

Γράφτηκε λοιπόν και ειπώθηκε σε ραδιόφωνο, από Κωνσταντινουπολίτικα πλευρά, πως ο Ιβάν έταξε στον Λουτσέσκου 20 εκατ ευρώ μπάτζετ μεταγραφών. Κάτι που αρέσει στο κοινό γιατί είναι η κλασική πώληση ελπίδας, αλλά κάτι που δεν είναι πραγματικό. Γιατί ο Ιβάν ούτε μπάτζετ δίνει και ο Λουτσέσκου δεν θέλει να μπλέκεται με μεταγραφές. Αυτή η κουβέντα ουδέποτε έγινε.

Φταίνε οι συνάδελφοι, φταίει η πηγή τους, δεν με απασχολεί προσωπικά. Με απασχολεί το γεγονός πως δημιουργήθηκε μία λάθος εντύπωση που όταν ακούστηκαν τα ονόματα του Λούκας Τέιλορ και του Αλεσάντρο Ντεϊόλα, ήρθε ο εκνευρισμός.

Έχω γράψει δεκάδες φορές πως ποδοσφαιριστές τοπ δεν υπάρχει περίπτωση να έρθουν στην Ελλάδα τον Ιούνιο. Θα ψάξουν άλλα πρωταθλήματα, θα ψάξουν άλλα λεφτά. Επίσης δεν υπάρχει περίπτωση ομάδα που έχει έναν παίκτη που θέλει να τον διώξει και για τον ΠΑΟΚ είναι τοπ, να το κάνει πριν τσεκάρει όλες τις περιπτώσεις που θα μπορούσαν να της δώσουν την ευκαιρία να γλιτώσει το συμβόλαιό του και να βάλει και κάτι στο ταμείο της. Άρα και αυτές πάνε μακριά χρονικά.

Η πρώτη στόχευση του ΠΑΟΚ λοιπόν, είναι να καλύψει τα κενά που είναι χτυπητά. Ένα μπακ που θα δώσει την ευκαιρία στον Βιεϊρίνια να αλλάξει πλευρά, έναν χαφ που κολλάει περισσότερο με αυτούς που έχει και έναν φορ έτσι ώστε να μην είναι ο Σφιντέρσκι ο μοναδικός του ρόστερ.

Το αν είναι καλοί ή κακοί παίκτες θα φανεί στο χορτάρι. Αλλά όταν ξεκινάνε με την άρνηση πως αποτελούν άγνωστες επιλογές ενός οργανισμού που θα έβαζε 20 εκατ για μεταγραφές, τότε υπάρχει πρόβλημα.

Προφανώς και εγώ και όλοι σας θα θέλαμε μεταγραφές από ψηλότερο ράφι αλλά ο προπονητής δεν σκέφτεται ακριβώς έτσι. Σκέφτεται πως θέλει να έχει άμεσα μία ομάδα που θα γίνει γκρουπ και όταν έρθει η κατάλληλη στιγμή – τότε που θα είναι εφικτό δηλαδή – να μπούνε οι πινελιές που θα δώσουν την οριστική μορφή στο ρόστερ.

Γιατί είναι πρώτο μέλημα του προπονητή αυτό; Γιατί μάλλον είδε και αυτός πως στα κρισιμότερα παιχνίδια της σύγχρονης ιστορίας μας με την Κράσνονταρ, η ομάδα έπαιξε χωρίς φορ και χωρίς δεξί μπακ.

Αυτή τη στιγμή λοιπόν, η στόχευσή του είναι να έρθουν τρεις παίκτες που θα του δώσουν την άνεση να κατεβάσει μία ομάδα που έχει ορθολογισμό, δηλαδή δεξί μπακ, χαφ και φορ και μετά να μπούνε οι απαραίτητες πινελιές.

Υπάρχει και η άλλη παράμετρος που πρέπει να υπολογίζουμε. Αυτή τη στιγμή η ομάδα έχει τρία δεκάρια που κανένα από αυτά δεν αποτελεί σταθερά. Έχει δύο παίκτες που πιθανότατα είναι προς πώληση. Έχει παίκτες τύπου Εσίτι που δεν έχουν θέση στο ρόστερ. Άρα, υπάρχει δουλειά μπροστά μας για την τελική εικόνα.

Όπως είναι σαφές, το βασικό πρόβλημα του ΠΑΟΚ δεν είναι το ότι απέκτησε παίκτες που δεν ξέραμε ή δεν μας πείθουν τα βιογραφικά τους. Αυτά έχουν αποδειχτεί πολλάκις στο παρελθόν άτοπα. Τα βιογραφικά δεν παίζουν μπάλα από μόνα τους, τα χαρακτηριστικά παίζουν. Ναι χρειαζόμαστε και βιογραφικά ενεργών ποδοσφαιριστών, αλλά θα έρθει και η στιγμή για αυτούς.

Το πρόβλημα είναι η απουσία ενός κανονικού τεχνικού διευθυντή που θα βοηθήσει ώστε να υπάρχει δομή και λύσεις.

Σήμερα στα γραφεία της ΠΑΕ ΠΑΟΚ δεν υπάρχει ο άνθρωπος που έχει ένα σοβαρό δίκτυο. Που μπορεί να βρει λύσεις σε κομβικά ζητήματα. Που μπορεί να σηκώσει ένα τηλέφωνο και να πει είμαι ο τάδε και δουλεύω για τον ΠΑΟΚ.

Και αν σήμερα ο Λουτσέσκου συμμετέχει στις επιλογές των παικτών, αυτό δεν σημαίνει πως θα έχει τον χρόνο να το κάνει μετά τις 29 του μηνός που θα ξεκινήσει η προετοιμασία. Εκεί θα δημιουργηθούν πολλά ζητήματα.

Η επιλογή του τεχνικού διευθυντή προφανώς και είναι υπόθεση Ιβάν. Την έχει πάρει πάνω του και δεν αφήνει κανέναν άλλο να ασχοληθεί. Και ελπίζουμε πως για να καθυστερεί, δεν ψάχνει περιπτώσεις κενές τύπου Ρέμπε, αλλά έναν κανονικό άνθρωπο – γνώστη που θα μπει ως κρίκος στην αλυσίδα της δομής του κλαμπ έτσι ώστε να δώσει λύσεις.

Πηγή

Αφήστε μια απάντηση