Θυμάμαι…

Θυμάμαι… Πριν όχι και τόσα πολλά χρόνια που οι μεταγραφές που έρχονταν στην ομάδα μου ήταν του τύπου Γιόβιτς, Άλεξιτς.
Πού πρόεδρος μας και πρόεδρος του Μακεδονικού (Βουλινός) μας έφερνε σαν μεγάλες μεταγραφές τέσσερις παίκτες του Μακεδονικού (Παλάσκας, Αργυρόπουλος, Λιθοξόπουλος, Βουτσιάς).
Που είχα να πάρω πρωτάθλημα από το 1985.
Που μόλις κατέβαινα Αθήνα έτρωγα τεσσάρες.
Που το ΟΑΚΑ ήταν καταραμένο γήπεδο.
Που είχα 15 συμμετοχές σε τελικούς και μόλις 2 κύπελλα το 72 και το 74.
Που έβγαλα ένα μεγάλο παίκτη τον Γιώργο Κούδα και κίνησα Γη και ουρανό για να μη μου τον κλέψουν και αυτόν στην Αθήνα.
Που μετά το πρωτάθλημα του 85 οι αθηναΐκες ομάδες μου άρπαξαν όλους τους παίκτες.
Που κληρονώμουν συνέχεια με πολύ μεγάλες ομάδες στην Ευρώπη γιατί έχανα συνεχώς από τον πρώτο γύρο.
Που χρωστούσα της μιχαλούς.
Που έκανα έρανο μεταξύ των οπαδών για να κρατήσουμε έναν παίκτη.
Που αν ζητούσε από τον πρόεδρο μου αναπτήρα θα μου έκλεβε και το πακέτο γιατί δεν είχε τσιγάρο.
Που όλοι οι παίκτες ήταν απλήρωτοι.
Που ήμουν έτοιμος να πέσω κατηγορία για να σβηστούν τα χρέη προέδρου που πέρασαν έφαγαν και έφυγαν.
Που έκανα συλλαλητήρια για να φύγουν.
Που παρακαλούσα να μας πάρει ο βασιλιάς των μαγιό της Σουηδίας για να σωθούμε.
Που έπαιρνα ψίχουλα από τα τηλεοπτικά όταν ήθελαν να μας δείξουν και δεν μας έδειχνε η ΕΡΤ3.
Που κέρδισα οπαδούς λόγω της κερκίδας μου και πολύ λιγότερο της ομάδας μου.

Αυτή τη στιγμή μπορώ να πάρω τους παίκτες που θέλω.
Δεν είναι ούτε ένας απλήρωτος.
Δεν έχω χρέη γιατί ο πρόεδρος μου πλήρωσε και αυτά που είχαν κάνει οι προηγούμενοι.
Διεκδικώ και κερδίζω Πρωταθλήματα και Κύπελλα.
Κάνω πλάκα στον Μάνταλο γιατί όπου τον βρίσκω στον τελικό τον κερδίζω.
Για να μου πάρει πρωτάθλημα η συμμορία του Πειραιά με έστειλε στα δικαστήρια με ψεύτικες υποθέσεις.
Θεωρώ αποτυχία που δεν μπόρεσα να βγω στους ομίλους του champions league.
Κυνηγώ με αξιώσεις την διάκριση στο europa league.
Απαιτώ μεγάλο ποσό για τα τηλεοπτικά αλλιώς έχω και το δικό μου κανάλι ΠΑΟΚ TV.
Που κερδίζω συνέχεια οπαδούς και λόγω της ομάδας πλέον και όχι μόνο των φοβερών οπαδών μου.
Έχω πρόεδρο που έχει βοηθήσει πολύ κόσμο που είχε ανάγκη και τον φοβάται όλη η Αθήνα.
Έχω φτιάξει πολύ δυνατές ακαδημίες με συνεχόμενα πρωταθλήματα σε όλες τις ηλικίες.
Έχω μία γυναικεία ομάδα που έχει σαρώσει τα πρωταθλήματα.
Που με κυνηγάει όλη η συμμορία της Αθήνας, της Λάρισας και λοιπών παραμάγαζων για να με ρίξει.

Με αυτά και με άλλα πολλά θυμάμαι. Πάντα θυμάμαι, έχω πολύ καλή μνήμη. Βλέποντας όμως παράλληλα και το τώρα κοιτώντας στον καθρέφτη και στις φωτογραφίες του τότε δεν με αναγνωρίζω. Δεν είμαι ο ίδιος. Είμαι πολύ πιο μεγάλος, πολύ πιο ικανός, κατάφερα να με σέβονται και να με φοβούνται. Και όλα αυτά τα άλλαξε ένας άνθρωπος. Ο οποίος μπορεί να μην ήταν ο απόλυτος γνώστης του ποδοσφαίρου. Πλήρωσε όμως και έμαθε. Προσπάθησε πάρα πολύ και μας έδωσε όλα τα εχέγγυα για να προσπαθήσουμε να γίνουμε οικονομικά αυτόνομοι. Να αποκτήσουμε έσοδα από πωλήσεις παικτών, τηλεοπτικά, επιτυχίες σε Ελλάδα και Ευρώπη ώστε όπως είπε και ο ίδιος κάποια στιγμή να μη χρειαζόμαστε τα χρήματά του. Κάποτε φώναζα στα τσιμέντα της Τούμπας ΠΑΟΚ δύναμή σου είναι οι οπαδοί σου. Τώρα πλέον χαίρομαι που από μένα περιμένουν στην Ευρώπη να περάσω τουλάχιστον στους 32. Είμαι πλέον περήφανος όχι μόνο για τους οπαδούς μου αλλά και για την Ομάδα μου.

Το μόνο που λυπάμαι είναι ότι δεν ζουν αυτά τα έξι παιδιά που χάσαμε στα Τέμπη να δουν και αυτοί τη σημερινή μας ομάδα και να χαρούν. Γιατί βλέπεις ότι ο Χάρος τους έπιασε στον ύπνο, τους πήρε και μου μαύρισε την ψυχή από τις 4/10 του 1999. Αδέρφια ζείτε, εσείς μας οδηγείτε.

Geroplatanos

Διαβάστε περισσότερα