Ο ΠΑΟΚ δε χρειάζεται άλλοθι Εσίτι

Δε χρειαζόταν να περιμένει κανείς το χτεσινό ντέρμπι στο «Γ. Καραϊσκάκης» για να καταλάβει τις αδυναμίες του Εσίτι, ούτε μπορεί ο Νιγηριανός να αποτελεί το άλλοθι για όλη την ομάδα. Και προς τιμήν του ο Λουτσέσκου βγήκε μπροστά και το ξεκαθάρισε. Γράφει ο Γρηγόρης Ατρείδης

Κουραστικά τα κλισέ (και) στο ποδόσφαιρο, αλλά σε πολλές περιπτώσεις λένε την αλήθεια.

«Τα ντέρμπι είναι παιχνίδια ειδικών συνθηκών, στα οποία όταν οι δύο ομάδες βρίσκονται πάνω-κάτω στο ίδιο επίπεδο, οι λεπτομέρειες είναι αυτές που θα κάνουν τη διαφορά».

Δεν είναι και λίγες βέβαια οι λεπτομέρειες, αλλά σίγουρα θα πρέπει κανείς να ξέρει να τις αξιολογεί. Όλες.

Ολυμπιακός και ΠΑΟΚ πήγαιναν στο ντέρμπι έχοντας να διαχειριστούν την κόπωση από τις ευρωπαϊκές τους δοκιμασίες μεσοβδόμαδα.

Πέρα από το προφανές, του αναγκαστικού φρεσκαρίσματος στις επιλογές της ενδεκάδας, το πλαίσιο που δημιούργησαν τα ευρωπαϊκά αποτελέσματα στους δύο αντιπάλους, έπαιζε και έπαιξε τελικά πολύ καθοριστικό ρόλο στο κίνητρο κάθε ομάδας για το ντέρμπι.

Ο ΠΑΟΚ έπαθε με τον Βόλο και έμαθε στην Κοπεγχάγη, ο Ολυμπιακός έπαθε στη Φρανκφούρτη και (φρόντισε) να μάθει στο ντέρμπι που ακολουθούσε στον Πειραιά.

Κάπου εδώ έρχεται η αυτοκριτική του Λουτσέσκου στη χτεσινή συνέντευξη Τύπου στο «δεν είχαμε την αυτοπεποίθηση που έπρεπε, μερικές φορές σκέφτομαι ότι δεν πιστέψαμε ότι μπορούσαμε να κερδίσουμε αυτό το παιχνίδι».

Και έτσι ο Ρουμάνος αναλαμβάνει και την ευθύνη ότι δεν πέτυχε, γιατί ξέρουμε όλοι πόσο θα προσπάθησε, να κάνει τόσο ξεκάθαρο το κίνητρο στο μυαλό των παικτών του.

Να υπερκεράσει βασικά στη συνείδηση τους την επιτυχία στη Δανία, η οποία από μόνη της όχι μόνο δεν αρκούσε στον ΠΑΟΚ για τη νίκη στον Πειραιά, αλλά μπορούμε να τον παγιδεύσει, όπως και τελικά έγινε.

Επιστρέφοντας στα ποδοσφαιρικά κλισέ για να είμαστε συνεπείς στο ξεκίνημα μας, στις νίκες κερδίζουν όλοι σε μία ομάδα, στις ήττες χάνει ο προπονητής. Έστω στη συνείδηση του κοινού.

Ο Λουτσέσκου χτες όντως έχασε στη σκακιέρα των προπονητών. Όχι γιατί του έκανε κάποιο… ματ ο Μαρτίνς, ο οποίος και διαβασμένος ήταν και παράταξε έξυπνα την ομάδα του για να πάρει ό,τι παραπάνω μπορεί από αυτή.

Απλά δε βγήκαν στον Ρουμάνο οι αποφάσεις που κλήθηκε να πάρει στα κρίσιμα αγωνιστικά διλήμματα που του παρουσιάστηκαν, κυρίως όσον αφορά στις επιλογές προσώπων.

Συγκεκριμένα, ο Ελ Καντουρί θα ήταν η επιλογή του για την ενδεκάδα, αλλά το γεγονός ότι είναι ανέτοιμος, χωρίς ρυθμό και παιχνίδια στα πόδια του και με τον φόβο της υποτροπής από ενοχλήσεις, τον οδήγησε στην επιλογή του Εσίτι.

Ο Νιγηριανός προσφέρει πολύ συγκεκριμένα πράγματα και ακόμα και στις μέρες που τρυπάει το ταβάνι του, όπως την Πέμπτη στη Δανία, δεν μπορεί να κάνει τη διαφορά.

Ούτε κάποιος κορυφαίος χειριστής της μπάλας είναι, ούτε μπορεί να προωθήσει μεσοεπιθετικά το παιχνίδι, ούτε διακρίνεται για τη δυνατότητα του να ελέγξει τον ρυθμό μίας αναμέτρησης.

Εξάλλου, δε χρειαζόταν να περιμένει κανείς το χτεσινό ντέρμπι στο «Γ. Καραϊσκάκης» για να καταλάβει τις αδυναμίες του Εσίτι, ούτε μπορεί ο Νιγηριανός να αποτελεί το άλλοθι για όλη την ομάδα.

Και πήρε ήδη χτες ένα ρίσκο ο προπονητής του ΠΑΟΚ με την επιλογή του Αουγκούστο στην αρχική ενδεκάδα, καθώς ο Βραζιλιάνος είχε ενοχλήσεις στον δικέφαλο από την Πέμπτη ακόμα, όταν και μπήκε… αναγκαστικά ως αλλαγή κόντρα στην Κοπεγχάγη.

Δεν του βγήκε του Λουτσέσκου ξεκάθαρα, αλλά όχι ότι είχε και τη δυνατότητα να κάνει κάτι διαφορετικό, έχοντας χάσει και τον Κούρτιτς.

Σε όλα αυτά θα ήταν δίκαιο να βάζει κανείς στην εξίσωση της αξιολόγησης του ΠΑΟΚ στο ντέρμπι με τον Ολυμπιακό και την απουσία του Βιεϊρίνια.

Ο Πορτογάλος εκτός από φυσικός ηγέτης της ομάδας του, θα ήταν (από την αρχή) και ακόμα ένας μπαρουτοκαπνισμένος σε ντέρμπι, με ό,τι συνεπάγεται αυτό για την επιπλέον ηρεμία και την καλύτερη ισορροπία, αμυντικά και επιθετικά, που θα έδινε στον ΠΑΟΚ η παρουσία του.

Το… φως στο τούνελ της χτεσινής καθαρής ήττας του ΠΑΟΚ είναι πως κανένας, με πρώτο τον προπονητή του, δεν κρύφτηκε, δεν έψαξε δικαιολογίες, αντιθέτως κοίταξαν άπαντες να σταθούν στις δικές τους αδυναμίες.

Θα ήταν βολικό να μπει στο κάδρο ο Εσίτι γιατί όντως τα λάθη του κρίνουν καταλυτικά το παιχνίδι και το φέρνουν σε σημείο που δύσκολα γυρνάει.

Η φάση άλλωστε που ο Νιγηριανός χάνεται με την μπάλα στον αέρα στη διεκδίκηση μίας κεφαλιάς έξω από την περιοχή του Πασχαλάκη, είναι ενδεικτική της τρικυμίας στην οποία βρισκόταν ο ίδιος και είχε φέρει έως έναν βαθμό και στην ομάδα του στο πρώτο ημίχρονο.

Ωστόσο, ο ΠΑΟΚ δε χρειάζεται άλλοθι Εσίτι και σωστά το παραδέχτηκε και στις χτεσινές του δηλώσεις και ο προπονητής του.

Το χτεσινό ήταν το πρώτο από τα αρκετά ντέρμπι που θα ακολουθήσουν με τον Ολυμπιακό.

Και αν ο «Δικέφαλος» θέλει να δίνει μάχη για τον τίτλο σε αυτά τα παιχνίδια μέχρι το φινάλε, πρέπει να βλέπει στη μεγάλη εικόνα τα λάθη και τις αδυναμίες του, να δουλεύει σε αυτές, πνευματικά και αγωνιστικά, περιμένοντας την ποιοτική και στοχευμένη ενίσχυση που είναι επιτακτικό να βρει στην πορεία της φετινής σεζόν.

Χάθηκε μία μεγάλη μάχη, αλλά ο… πόλεμος είναι μπροστά. Είπαμε να κλείσουμε με κλισέ.

Πηγή

Αφήστε μια απάντηση