Ο ΠΑΟΚ και τα buzzer beater (vids)

Δεν είναι εύκολη προς διαχείριση η κατάσταση στην ομάδα, με όσα συμβαίνουν φέτος, ούτε για τον Άρη Λυκογιάννη, ούτε για τον Θανάση Χατζόπουλο, ούτε για κανέναν παίκτη. Χρειάζεται πραγματικά πολλή ψυχολογική δύναμη για να ξεχαστεί και ο χθεσινός τρόπος με τον οποίο ο ΠΑΟΚ Μαteco ηττήθηκε και να προχωρήσει άμεσα στο επόμενο παιχνίδι, που είναι και ο επόμενος στόχος του.

Είμαστε μόλις στις 13 Γενάρη και η ομάδα αυτή, έχει χάσει δύο παιχνίδια με buzzer beater σουτ αντιπάλων (Νίμπουρκ και Περιστέρι), έχει χάσει άλλα δύο με τη μπάλα στα χέρια της στην τελευταία επίθεση (με Απόλλωνα Πάτρας και χθες) κι έχει κερδίσει ένα, βγάζοντας την άμυνα στην τελευταία επίθεση των αντιπάλων (Νίμπουρκ στη Τσεχία).

Κάθε περίπτωση, βέβαια, είναι ξεχωριστή. Στην ήττα από τη Νίμπουρκ, η άμυνα είναι εξαιρετική, αλλά ο Χάρντινγκ το βάζει σχεδόν έξω από το γήπεδο, ενώ είχε προηγηθεί πολύ καλή επίθεση με γκολ-φάουλ του Τζόουνς. Στην ήττα από το Περιστέρι, όλη η αμυντική αντιμετώπιση είναι λάθος και έρχεται το τρίποντο του ΜακΚρί να την τιμωρήσει.

Το ίδιο και στην Πάτρα, που μετά από τάιμ άουτ, γίνεται το εύκολα προβλέψιμο με τη μπάλα στον Λοβ, αυτός δέχεται «παγίδα» και ο Δίπλαρος του κλέβει τη μπάλα.

Στη νίκη στη Τσεχία, ο ΠΑΟΚ έχει στείλει σωστά τον Χάρντινγκ στη ρακέτα, που τον περίμενε ο Τζόουνς και… κατέβασε το διακόπτη, χαρίζοντας ουσιαστικά τη νίκη στην ομάδα που την έστειλε και στα play in.

Χθες, η επίθεση βγαίνει τέλεια, με τον καλύτερο σουτέρ, ελεύθερο από τη γωνία για τρεις και παρότι το χάνει, έχει και δεύτερη ευκαιρία με τις τρεις βολές. Πρώτη φορά στην επαγγελματική του καριέρα ο ΝτιΛίο, βρέθηκε σε τέτοια συνθήκη, το άγχος ήταν εμφανές, πηγαίνοντας στη γραμμή, έβαλε 1/3 και τα υπόλοιπα είναι ιστορία.

Μέσα σε αυτές τις καταστάσεις, που βγαίνουν μέσα από τα παιχνίδια, αλλά είναι ήδη πάρα πολλές για το πρώτο μισό της σεζόν, προσθέστε και όλες τις άλλες, που έχουν να κάνουν με τραυματισμούς κομβικών παικτών καθώς και το σκηνικό με τον κορωνοϊό, που ουσιαστικά «κατέβασε τα στόρια» της ομάδας για περίπου δύο εβδομάδες.

Όλα αυτά μαζί, είναι πολύ δύσκολα προς διαχείριση. Και ο τρόπος που έχει χάσει αυτή η ομάδα παιχνίδια στο τέλος, μοιάζουν με ένα μπασκετικό μετατραυματικό στρες. Πώς μπορεί να είναι αυτοί οι ίδιοι παίκτες, όταν θα ξαναφτάσουν στο ίδιο σημείο, ίσως ακόμα και σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα, π.χ. σε ένα δύσκολο παιχνίδι με τον Κολοσσό, που ακολουθεί;

Πόσο διαφορετική θα ήταν η κατάσταση στην ομάδα, αν όλες αυτές οι λεπτομέρειες στο τέλος, «κάθονταν» υπέρ της; Με αυτές τις συνθήκες, το παιχνίδι με τον Κολοσσό, στο μομέντουμ που γίνεται, δείχνει κομβικό για τη συνέχεια στο πρωτάθλημα. Μια νίκη θα είναι μεγάλη «ανάσα» και σημαντική ψυχολογική τόνωση. Μια ήττα, θα βαρύνει κι άλλο το κλίμα και ίσως να αναπροσαρμόζει και εγχώριους στόχους.

Στα καθαρά αγωνιστικά, ο ΠΑΟΚ Μαteco, έβγαλε την απαιτούμενη αντίδραση χθες, έπαιξε άμυνα, πήρε ριμπάουντ, βγήκαν παίκτες μπροστά που έχουν πιο συμπληρωματικό ρόλο και γενικά, όλοι ήταν στο μήκος κύματος, ενός τόσο σημαντικού αγώνα, με αντίπαλο μια ποιοτική και δυνατή ομάδα. Εικόνα που δεν είχε καμία σχέση, με τον αγώνα στη Γαλλία.

Πολλά μπορούμε να πούμε για όσα έγιναν στην τέταρτη περίοδο. Μπορεί κάποιος να μείνει στο σημείο που άλλαξε το παιχνίδι με τα συνεχόμενα τρίποντα του Ρόμπερσον και το ρυθμό του, που δεν κόπηκε.

Κάποιος άλλος μπορεί να μείνει στα σφυρίγματα της (μίας ακόμα κάκιστης) διαιτητικής τριάδας στο τέλος, ειδικά στο φάουλ-εφεύρεση στον Γιάνκοβιτς στο τρίποντο του Ρόμπερσον, αλλά και στο καλάθι του Λοβ, που δεν ήταν καν επιθετικό φάουλ στον Ουντάνο, ενώ το λέι απ έπρεπε να μετρήσει, έστω και μετά την απόφαση αυτή. Κι όμως δεν πήγαν ούτε καν στο instant replay να δουν τη φάση, οι δύο Ισπανοί και ο ένας Τούρκος…

Όσο για τον ΝτιΛίο; Πάλι η επιλογή καλή ήταν. Ο καλύτερος σουτέρ της ομάδας, σούταρε μόνος του για τρεις στην τελευταία επίθεση, άσχετα αν δε μπήκε το σουτ. Ακόμα κι έτσι, «σπατάλησε» και τη δεύτερη ευκαιρία που κέρδισε, με τις τρεις βολές, βάζοντας μόλις τη μία. Πρώτη φορά ζει κάτι τέτοιο ο φόργουορντ του ΠΑΟΚ Μαteco. Η γλώσσα του σώματος του, ήταν ολοφάνερη όταν πήγαινε να σουτάρει τις βολές. Κομμάτι της εξελικτικής του διαδικασίας και αυτό. Υγιής να είναι ο άνθρωπος κι έχει να ζήσει πολλά ακόμα στην καριέρα του, θα χρειαστεί λίγο παραπάνω στήριξη για να το ξεπεράσει…

Ίσως το γεγονός ότι ένα τόσο σημαντικό παιχνίδι, όπως αυτό με τον Κολοσσό, είναι τόσο κοντά χρονικά σε όλα αυτά που έγιναν χθες, να είναι καλό για την ομάδα, που δεν έχει άλλη επιλογή από το να τα ξεχάσει και να επικεντρωθεί στον αγώνα του Σαββάτου. Αλλά, πραγματικά, έχουν γίνει τόσες αναποδιές από την αρχή της σεζόν, που θελει πολλή πνευματική δύναμη για να τις ξεπεράσουν όλοι και να… κοιτάξουν κάθε ματς ξεχωριστά.

Υ.Γ.: Από το 2016 παίζει ο ΠΑΟΚ Μαteco σε αυτήν τη διοργάνωση, συνεχόμενα, με μία μικρή διακοπή πέρσι. Ενώ έχουν γίνει τόσα βήματα μπροστά, το επίπεδο της διαιτησίας παραμένει στον πάτο. Και λύση, δε φαίνεται ότι μπορεί να βρεθεί.

Υ.Γ. 2: Η ατάκα του Λυκογιάννη για τον Μάρβιν Τζόουνς, ο οποίος έχασε επτά κιλά, αφού νόσησε με κορωνοϊό, είναι ενδεικτική της κατάστασης, που καλούνται να αντιμετωπίσουν πολλές ομάδες αυτόν τον καιρό. Και ο ΠΑΟΚ το κατάλαβε πολύ καλά, πόσο δύσκολο είναι όλο αυτό…

Υ.Γ. 3: Είναι άλλο το αγωνιστικό κομμάτι και άλλο το οικονομικό. Στο οικονομικό, ακόμα και χθες, καλύφθηκαν κάποιες μικρές τρύπες. Εκεί, ο ΠΑΟΚ Μαteco κάνει πορεία πρωταθλητισμού, χάρη στο Χατζόπουλο. Αυτό είναι αδιαμφισβήτητο.

Πηγή

Αφήστε μια απάντηση