Πρωινός Τύπος (3/6): «Η διάθεση του Ιβάν και το μπάτζετ – Ξαναζεσταμένος Αραούχο, αλλά όχι καμένος»

Τα πάντα στο… σημάδι του Πρωινού Τύπου: τα θέματα του Λουτσέσκου, η αντεπίθεση της ΑΕΚ και τι σημαίνει για τον Παναθηναϊκό το Γουέμπλεϊ.

Διαβάστε παρακάτω αποσπάσματα από την αρθρογραφία των σημερινών αθλητικών εφημερίδων…

ΒΑΣΙΛΗΣ ΒΕΡΓΗΣ – LIVESPORT

Η επιστροφή του Ραζβάν Λουτσέσκου στον ΠΑΟΚ συνδέεται με τη διάθεση του Ιβάν Σαββίδη να επενδύσει ώστε ο Δικέφαλος να ξαναφτιάξει ομάδα ικανλη να διεκδικήσει το πρωτάθλημα. Όμως είναι εντελώς λάθος να πιστέψει κάποιος ότι το μπάτζετ θα ξεφύγει στα δυσθεώρητα ύψη που οδήγησαν προ τριετίας τον Δικέφαλο σε «τρακάρισμα» για το FFP.

Την εποχή του νταμπλ (και εκείνων που προηγήθηκαν) τα συμβόλαια στον ΠΑΟΚ είχαν ξεφύγει. Δεν ήταν μόνο ένα ή δύο πάνω από το 1 εκατ. ευρώ. Και αυτό είχε σοβαρές συνέπειες, ειδικά από τη στιγμή που η ομάδα «θυσίαζε» την Ευρώπη στον βωμό του πρωταθλήματος. Τώρα όμως τα πράγματα έχουν αλλάξει.

Μεγάλο θέμα φυσικά είναι και αυτό του Τζόλη. Ο μικρός έκανε για μεγάλο διάστημα τρομερή σεζόν και το όνομά του έπαιξε για σπουδαία πρωταθλήματα και ομάδες. Από τη στιγμή που ο Γκαρσία άλλαξε το σύστημα σε 3-4-3, ο Τζόλης δεν βρήκε χώρο στην 11άδα. Στο 4-2-3-1 του Λουτσέσκου προφανώς θα έχει πολύ περισσότερες ευκαιρίες. Εκτός βέβαια και αν στον ΠΑΟΚ φτάσει μια πρόταση που θα καλύπτει τα «θέλω» του συλλόγου για πώληση.

Είναι πολλά τα ζητήματα που έχει να διαχειριστεί ο Λουτσέσκου και όχι άπλετος ο χρόνος, μολονότι ο ένας κερδισμένος γύρος στην Ευρώπη είναι σημαντική υπόθεση. Το πολύ θετικό για τον Δικέφαλο είναι ότι ο άνθρωπος που ανέλαβε να «τρέξει» την ομάδα γνωρίζει το κλαμπ σαν το σπίτι του. Και επίσης ο Ρουμάνος διαθέτει την ευελιξία αλλά και τον ρεαλισμό να προχωρήσει γρηγορότερα από οποιονδήποτε.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΕΛΑΚΗΣ – SPORTDAY

Τα πρώτα σημάδια δείχνουν ότι η διοίκηση της ΑΕΚ, δηλαδή εκείνος που έχει τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο, θα επιχειρήσει να αντεπιτεθεί τη φετινή χρονιά. Ας μην φτάσουμε να ισχυριζόμαστε υπερβολές. Πετυχημένη αντεπίθεση είναι να μείνει η ΑΕΚ μέχρι τέλους στη διεκδίκηση του τίτλου. Να μπαίνει δηλαδή στα πλέι οφ με ελπίδες ότι μπορεί να φτάσει στην πρώτη θέση κι όχι όπως μπήκε φέτος, αγκομαχώντας να πετύχει την έξοδο στην Ευρώπη. Υποθέτω ότι ακόμα και οι πιο φανατικοί οπαδοί της ομάδας δεν θέλουν να τους διαβεβαιώσει κανείς ότι το πρωτάθλημα είναι στο τσεπάκι τους.

Ακόμα και η επιστροφή του Αραούχο -εφόσον επιτευχθεί- είναι σε θετική κατεύθυνση. Αν ο Μιλόγεβιτς καταφέρει να του δώσει τα ερεθίσματα για να ξαναβρεί τον παλιό καλό εαυτό του, η ΑΕΚ θα έχει βάλει έναν σπουδαίο εκτελεστή στο ρόστερ της με ικανότητα να παίζει στην περιφέρεια. Οι οπαδοί έχουν λόγο να αισιοδοξούν με αυτά που βλέπουν. Τα πρώτα σημάδια πείθουν ότι στην «Ένωση» πάνε για restart. Ο δρόμος παραμένει μακρύς και είναι πολύ νωρίς για ολοκληρωμένες κρίσεις.

ΠΑΝΟΣ ΛΟΥΠΟΣ – ΩΡΑ ΤΩΝ ΣΠΟΡ

Ο Σέρχιο Αραούχο προφανώς ανήκει θεωρητικά στην κατηγορία «ξαναζεσταμένου φαγητού», αλλά τουλάχιστον δεν ήταν στην ομάδα της περασμένης σεζόν, οπότε δεν ανήκει παράλληλα και στην κατηγορία  των «καμένων» συναισθηματικά για κάθε «Ενωσίτη». Κάθε άλλο μάλιστα.

Το «δέσιμο» του με την ΑΕΚ και τον κόσμο της, είναι και δεδομένο και ευτυχώς αμφίδρομο. Το ζητούμενο όμως για να τεθεί θέμα επιστροφής του, δεν μπορεί και δεν πρέπει να είναι αυτό. Κι εγώ που προσεγγίζω τέτοια θέματα που αφορούν στην ΑΕΚ με μπόλικο συναισθηματισμό, ξεκαθαρίζω ότι το πρώτο που με νοιάζει είναι να δω την ομάδα, ξανά ανταγωνιστική και πρωταγωνίστρια. Με τους καλύτερους παίκτες που γίνεται να έρθουν και δίχως να με νοιάζει ποιοι θα είναι αυτοί.

Το βασικότερο ζητούμενο είναι λοιπόν, όχι το να δένει συναισθηματικά ο Σέρχιο με την ΑΕΚ, κάτι που όπως είπαμε είναι εκ προοιμίου δεδομένο, αλλά να δένει αγωνιστικά. Και την απάντηση σε αυτό, την έχει δώσει ήδη ο Βλάνταν Μιλόγεβιτς, που τον θέλει πολύ στην ομάδα. 

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΗΦΑΚΗΣ – ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ 

Το υπέροχο μοναδικό ταξίδι στον χρόνο της ταινίας – ντοκιμαντέρ της ΠΑΕ Παναθηναϊκός για το έπος του Γουέμπλεϊ σου προκαλεί πραγματικά, συγκίνηση, δέος, αλλά θα διαφωνήσουμε ριζικά με αυτούς που λένε ότι αρκούν οι δάφνες του παρελθόντος για το μεγαλείο μιας ομάδας. Μια ομάδα ζει μέσα από τις επιτυχίες της. Μέσα από τους τίτλους της μεγαλουργεί και ακόμα και αν πέσει ξανασηκώνεται. Αν μένει όμως προσκολλημένη στις δάφνες του παρελθόντος και να… τρέφεται από αυτές, χωρίς νέες επιτυχίες, τότε σιγά σιγά θα καταρρακωθεί. Και δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα.

Γι’ αυτό και η χρονιά που έρχεται είναι ορόσημο για τον Παναθηναϊκό του Αλαφούζου. Η επόμενη μέρα θα έχει τη σφραγίδα του Ιβάν Γιοβάνοβιτς, ο οποίος θα είναι το απόλυτο αφεντικό στο ποδοσφαιρικό τμήμα και από τη δική του αξιολόγηση θα κριθεί ο μεταγραφικός σχεδιασμός του «Τριφυλλιού» αυτό το καλοκαίρι. Θα φανεί αν μπορεί να τον κάνει ξανά Παναθηναϊκό.

ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΜΑΝΩΛΙΔΗΣ – SPORTIME

Επιτέλους λοιπόν πραγματοποιήθηκε η πρωτοβουλία του Παναθηναϊκού να συγκεντρώσει, να οργανώσει και παρουσιάσει κάτι συγκεκριμένο, που να φέρει την σφραγίδα του συλλόγου για την λαμπρότερη στιγμή της ιστορίας του.

Έπρεπε να είχε γίνει καιρό. Έπρεπε να ανανεώνεται καθημερινά (που λέει ο λόγος), συνεχώς, να εμπλουτίζεται, να τονώνεται. Μικρό το κακό. Εδώ, μέχρι χτες, δεν υπήρχε τίποτα. Και πλέον, από χτες, υπάρχει ένα ντοκιμαντέρ που πραγματικά αξίζει συγχαρητηρίων και ένα ακόμη ηλεκτρονικό έστω μουσείο, λεύκωμα, με ψηφιοποιημένες στιγμές στην ιστοσελίδα του συλλόγου (και ναι, ούτε αυτό υπήρχε…). 

Είναι μια αρχή. Είναι μια εξαίρετη αρχή. Είναι μια αξιέπαινη κίνηση. Αντάξια του χρόνου που χάθηκε για να γίνει όχι. Αντάξια του επιτεύγματος, ακόμη, όχι. Αλλά σίγουρα είναι στη σωστή κατεύθυνση. Και έτσι πρέπει να συνεχίσει ο σύλλογος, προβάλλοντας οτιδήποτε αφορά εκείνη την πορεία, εκείνη την ομάδα, εκείνη τη στιγμή, εκείνη την παρουσία στον τελικό. Και συνάμα, συνεχώς να επιδιώκει να μεγαλώνει το αρχείο, να μεγαλώνει τις στιγμές που αναδεικνύει.

Ο Παναθηναϊκός μπορεί να άργησε, μα την αρχή την έκανε. Στο ποδόσφαιρο, όπως και στη ζωή, δεν γίνεται ποτέ να κοιτάς πίσω, αλήθεια είναι αυτό. Πάντα μπροστά έχοντας  όμως μπούσουλα και ξεκάθαρο στόχο για το που πρέπει και θέλεις να φτάσεις. Για να το κάνεις αυτό, όμως, επιβάλλεται οι βάσεις του, το παρελθόν σου, η ιστορία τους, ο δρόμος που δε έφερε ως εδώ να έχει γίνει βίωμα από τη σάρκα σου.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΕΓΓΛΙΔΗΣ – ΦΩΣ ΤΩΝ ΣΠΟΡ

Είχαμε αφήσει ένα «υπόλοιπο» από τη μεγάλη συνέντευξη-απολογισμό του Πέδρο Μαρτίνς στο συνδρομητικό κανάλι. Η ατάκα του περί αναγνώρισης των λαθών του και προσπάθειας εκ μέρους του να τα διορθώνει άμεσα ήταν ό,τι σημαντικότερο «άκουσα» από αυτήν την εξαιρετική δουλειά των συναδέλφων στη Nova. Ο Γιαννίκος Δούσκας και ο Βασίλης Κωνσταντόπουλος έκαναν τον Πέδρο να κλάψει και να γελάσει μέσα σε λίγη ώρα, αλλά αυτό που επί της ουσίας κατάφεραν ήταν να «αποκαλύψουν» το μυστικό της επιτυχίας του Πορτογάλου. Την αναγνώριση των σφαλμάτων του και την προσπάθειά του να βελτιώνεται διαρκώς. Πολύ σημαντικά επίσης όσα είπε για το «ταλέντο αλάνας» των Ελλήνων ποδοσφαιριστών, τον επαγγελματισμό που επέβαλε στο ποδοσφαιρικό τμήμα του Ολυμπιακού και την παντελή αδυναμία της ομοσπονδίας και όλου του περιβάλλοντος στο ποδόσφαιρο της χώρας να αξιοποιήσει στο ποδόσφαιρο της χώρας να αξιοποιήσει τους πολλούς καλούς παίκτες που υπάρχουν στις νεαρές ηλικίες. Όλα σωστά…

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΝΕΛΛΑΚΗΣ – METROSPORT 

Ο Ραζβάν Λουτσέσκου δεν είναι κανένας… χθεσινός. Ξέρει πάρα πολύ καλά και τις διαμορφωμένες ισορροπίες και τους συσχετισμούς δυνάμεων. Τόσο στον ΠΑΟΚ, όσο και στο ελληνικό ποδόσφαιρο γενικότερα. 

Ήρθε προετοιμασμένος. Θεωρώ βέβαιο πως έχει συζητήσει τα πάντα με τον Ιβάν Σαββίδη. Δεν μπορώ να πιστέψω πως πως δεν φρόντισε να λυθούν όσα τον προβλημάτιζαν και στην ουσία τον οδήγησαν στην έξοδο το 2019. Αυτά λογικά, τα τακτοποίησε. Δόθηκαν κατά πάσα πιθανότητα οι απαραίτητες εξηγήσεις, τέθηκαν τα όρια, συμφωνήθηκαν οι ρόλοι. Στην παρούσα φάση το μεγαλύτερο πρόβλημα του Ραζβάν Λουτσέσκου δεν είναι ο ΠΑΟΚ ιδιοκτησιακά και διοικητικά, αλλά ο κόσμος της ομάδας. 

Υπάρχουν πάρα πολλοί οπαδοί του ΠΑΟΚ που πιστεύουν ότι… πούλησε την ομάδα το 2019. Ο Λουτσεσκου ξέρει ότι αυτή η άποψη πρέπει να σταματήσει να πλανάται. Θέλει να πείσει τον κόσμο ότι δεν είναι έτσι τα πράγματα, ότι δεν άφησε τον ΠΑΟΚ στα κρύα του λουτρού, ότι δεν ήταν ποτέ στις προθέσεις του να προκαλέσει κακό στην ομάδα με την οποία τόσα σπουδαία πράγματα πέτυχε.  Δεν θέλει να έχει τον κόσμο απέναντι του, αλλά δίπλα του, μαζί του. Όπως ήταν τα χρόνια της κυριαρχίας του ΠΑΟΚ στο ελληνικό ποδόσφαιρο.

ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΑΡΠΕΤΟΠΟΥΛΟΣ – ΤΑ ΝΕΑ

Ο Παναθηναϊκός θα ήθελε να γιορτάσει με μεγαλύτερη μεγαλοπρέπεια τα πενήντα χρόνια από τη συμμετοχή του στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών, πλην όμως αυτό δεν στάθηκε δυνατό να γίνει εξαιτίας των μέτρων που ακόμα ισχύουν για την πανδημία.

Οι προβολές μερικών καλοφτιαγμένων ντοκιμαντέρ και μερικές εκδόσεις βιβλίων βοήθησαν τους μικρότερους να μάθουν πολλά για το μεγάλο αυτό ποδοσφαιρικό γεγονός, που μετά τη μεταπολίτευση προκάλεσε και πλήθος από συζητήσεις – κατά κανόνα βιτριολικές.

Όπως και να΄χει το «Γουέμπλεϊ» (όπως συνηθίσαμε να αποκαλούμε τον τελικό αυτό ανάμεσα στην ομάδα του Μίμη Δομάζου και τον μεγάλο Άγιαξ που τότε ξεκινούσε την ευρωπαϊκή του ηγεμονία) υπήρξε ορόσημο στην ιστορία του ΠΑΟ: ο Παναθηναϊκός πριν και μετά το «Γουέμπλεϊ» είναι διαφορετική ομάδα. Πριν από αυτό είναι μια μεγάλη ελληνική ομάδα, μετά είναι η πρώτη ελληνική ομάδα που θέλει να γίνει ευρωπαϊκή.

Για αυτόν κυρίως τον λόγο ήταν άτυχος ο ΠΑΟ που δεν κατάφερε να οργανώσει μια πραγματική γιορτή για το ιστορικό αυτό γεγονός: η γιορτή θα τον βοηθούσε να θυμηθεί τα χαρακτηριστικά που είχε κάποτε ως σύλλογος- πιο σημαντικό από τα οποία ήταν ο ευρωπαϊκός του προσανατολισμός.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ

*Για να διαβάσετε ολόκληρο ένα άρθρο θα πρέπει να απευθυνθείτε στο περίπτερο της γειτονιάς σας. Ενισχύοντας την εφημερίδα που εκτιμάτε περισσότερο, δίνετε πνοή στην πολυφωνία του Τύπο.

Πηγή

Αφήστε μια απάντηση