Το ΑΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΑ μεγάλο ρίσκο Ολυμπιακού και ΠΑΟΚ

Ο Βασίλης Βέργης γράφει για το (συγκεκριμένο) μεταγραφικό έλλειμμα των δύο ομάδων, σε θέσεις που πονάνε, παρόλο που είχαν σαφέστατα την οικονομική άνεση να το αποφύγουν…

Το ποδόσφαιρο δεν είναι τένις, άρα δεν κρίνεται από την παρουσία (ή απουσία) ενός ποδοσφαιριστή. Εκτός αν μιλάμε για τον αείμνηστο Ντιέγκο Μαραντόνα…

Δεδομένα όμως μια ομάδα μπορεί να πονάει (και ο πόνος κάποια στιγμή να γίνει μη υποφερτός) όταν κάποια θέση δεν καλυφθεί. Πόσο μάλλον όταν το κλαμπ ΓΝΩΡΙΖΕΙ καιρό το πρόβλημα αλλά δεν φροντίζει να το λύσει ενώ διαθέτει τις οικονομικές δυνατότητες.

Υπό αυτό το πρίσμα, λοιπόν, μοιάζει σχεδόν ακατανόητο το γεγονός ότι ο Ολυμπιακός δεν ενισχύθηκε με έναν έμπειρο πλάγιο μπακ (για να μην πω δύο) και ο ΠΑΟΚ με έναν μεσοεπιθετικό ο οποίος θα είχε την ποιότητα να κάνει τη δουλειά που έκανε ο Πέλκας κι ακόμα καλύτερη.

Το παράδοξο είναι ότι και οι δύο ομάδες ΔΙΑΘΕΤΟΥΝ τα λεφτά, είναι οικονομικά πολύ ισχυρές. Ο Ολυμπιακός εισπράττει κάθε χρόνο ασύλληπτα ποσά από τη συμμετοχή του στο Τσάμπιονς Λιγκ. Είναι, επίσης, η ομάδα με το υψηλότερο τηλεοπτικό συμβόλαιο αφού η NOVA κατέθεσε στα πόδια του 13 εκατ. ευρώ. Κι όμως…

Από τη στιγμή που αποκλείστηκε από την Λουντογκόρετς και χάθηκαν τα 25+ εκατομμύρια ευρώ των ομίλων του Τσάμπιονς Λιγκ, η προσέγγιση που έκανε στην «αναγκαία ενίσχυση στα πλάγια της άμυνάς του» υπήρξε αντιστρόφως ανάλογη με τα «πρέπει». Λες και ήταν ομάδα που υπέφερε οικονομικά!

Δεν εννοώ ότι ο Πολωνός Καρμπόβνικ είναι κακή επιλογή. Όμως μιλάμε για ένα παιδί μόλις 20 ετών, το οποίο έχει ακόμη πολλά να μάθει. Είναι δεξιοπόδαρος αλλά όπως λένε αποκτήθηκε για να συντροφεύσει τον Ρέαμπτσουκ στα αριστερά. Δανεικός κι αυτός, όπως και ο έτερος νεαρός, 19 ετών, ο στόπερ Κινκουέ από την Ιντερ…

Από την ημέρα που πουλήθηκε ο Τσιμίκας και έφυγε ο Ομάρ, βγάζει μάτια το πρόβλημα του Ολυμπιακού στα άκρα της άμυνας. Ο Λαλά πέρυσι δεν πρόσφερε –θα δούμε τι θα κάνει φέτος- ο Ρέαμπτσουκ έχει αντοχές αλλά οι σέντρες του δεν είναι ό,τι καλύτερο, οπότε έμεινε ο Ανδρούτσος να «βαφτιστεί» μπακ και να κάνει το παλικάρι, δεδομένων των συνθηκών, πολύ καλή σεζόν.

Ολοι περίμεναν ότι ο Ολυμπιακός θα έπαιρνε δύο δυνατά μπακ, τα ρεπορτάζ Ιούνιο-Ιούλιο οργίασαν γι αυτό και τελικά είδαμε εντελώς διαφορετικά αποτελέσματα. Το παράξενο είναι ότι το 3-4-3 που έπαιζε πέρυσι ο Μαρτίνς «τράκαρε» πάνω στο θέμα των μπακ και των αμυντικών προβλημάτων (βλέπαμε στόπερ τον Εμβιλά!!!) Του το «φώναξαν» και ο ΠΑΟΚ στον τελικό και οι Λουντογκόρετς. Ο κόσμος του Ολυμπιακού ζητούσε με το δίκιο του ενίσχυση σε αυτές τις θέσεις. Το όνομα του Κώστα Μανωλά έπαιξε φουλ για κάποιο διάστημα αλλά όταν η Νάπολι άρχισε να ζητάει 15 εκατ. ευρώ η υπόθεση τελείωσε δίχως δεύτερη συζήτηση.

Να συμπληρώσω, επίσης, ότι και στο ισοζύγιο πωλήσεις-αγορές ο Ολυμπιακός κερδισμένος βγήκε αφού φέτος ξόδεψε 10.220.000 ευρώ και εισέπραξε 10.500.000 ευρώ…

Αλλά ούτε μπακ έμπειρο πήρε ούτε στόπερ-όνομα παρότι ο Σεμέδο παρέμεινε παρκαρισμένος του Ρέντη…

Πάμε στον ΠΑΟΚ. Αλλά μεγάλα ερωτηματικά εκεί. Τέτοια που να μπορείς να πεις με ασφάλεια ότι μέχρι στιγμής ο Λουτσέσκου έχει βοηθήσει τον Δικέφαλο πολύ περισσότερο απ΄όσο τον έχει βοηθήσει ο ίδιος ο ΠΑΟΚ!

Με έσοδα μεταγραφικά που αγγίζουν τα 20 εκατ. ευρώ από τις πωλήσεις Γιαννούλη και Τζόλη (στην οποία δεν έφερε αντίρρηση ο προπονητής), με είσοδο στους ομίλους του Κόνφερενς Λιγκ (χάρη στη μαγκιά του Λουτσέσκου) η οποία θα αποφέρει τουλάχιστον άλλα 5 εκατ. ευρώ κι όμως ο ΠΑΟΚ δεν πήρε ούτε τον Τζοβίνκο ούτε άλλον Τζοβίνκο. Κι επίσης απέκτησε έναν αριστερό μπακ, τον Σίντκλεϊ, με… 88 λεπτά συμμετοχής πέρυσι, για να συντροφεύει τον 35χρονο Βιεϊρίνια!

Μιλάμε για μία ομάδα η οποία πλέον κατάλαβε ότι Καγκάουα δεν υφίσταται, ενώ μεσοεπιθετικά διαθέτει παίκτες κλάσης αλλά (πλέον) και κάποιας ηλικίας. Όπως τον ευπαθή σε προβλήματα παιχταρά Ελ Καντουρί και τον καλλιτέχνη Μπίσεσβαρ. Δυο σπουδαίους παίκτες αλλά αναντικατάστατους έτσι όπως έχει δομηθεί το ρόστερ.

Δεν μπορεί να έχεις στο ταμείο τόσα εκατομμύρια και να μην καταφέρνεις μία σημαντική μεταγραφή στο μεσοεπιθετικό κομμάτι.

Τι έπρεπε δηλαδή να κάνει ο Λουτσέσκου για να υλοποιήσει το κλαμπ την αυτονόητη επιθυμία του; Απεργία… πείνας;

Κι αν κάποιος πει «Μα δεν ήθελε ο Τζοβίνκο να ρίξει κι άλλο το κασέ του, ενώ και για τον Λιάγιτς έγινε πρόταση αλλά αρνήθηκε να έρθει στην Ελλάδα» θα θυμίσω ότι ο ΠΑΟΚ πρόβλημα είχε εδώ και καιρό. Αρα, συγκεκριμένες ανάγκες. Οι οποίες προφανώς δεν έπρεπε να μπει Σεπτέμβριος για να λυθούν. Που δεν λύθηκαν…

Τώρα όμως πήρε κι αυτός ένα μεγάλο και αδικαιολόγητο ρίσκο. Εχοντας διπλή υποχρέωση αγώνων σε Ελλάδα και Ευρώπη, με σημαντικούς του παίκτες –επαναλαμβάνω- να είναι πλέον μιας ηλικίας με ό,τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται για ξεκούραση, απουσίες, ποιοτικούς αντικαταστάτες.

Κι επειδή μιλάμε αυτή τη στιγμή για Ολυμπιακό και ΠΑΟΚ, τις δύο ομάδες που εκκινούν στην αφετηρία ως οι καλύτερες στο πρωτάθλημα, γι αυτό το ρίσκο που πήραν με τη ΜΗ ενίσχυση σε συγκεκριμένες θέσεις είναι και αδικαιολόγητο και μεγάλο…

Πηγή

Αφήστε μια απάντηση