Όταν όλοι έχουν δίκιο

Καλοκαιρινή κουβεντούλα για μεταγραφές. Κάποτε η αγαπημένη μου πλέον η πιο κουραστική. Γράφει ο Σταύρος Κόλκας.

Ο ΠΑΟΚ είναι σε μία μυστήρια φάση γιατί ζει την εποχή της αλλαγής του στάτους του. Οι απαιτήσεις έχουν ανέβει δικαιολογημένα και αυτή είναι μία πραγματικότητα που πρέπει να αντιμετωπιστεί από το κλαμπ.

Είναι λογικό όταν έχεις τα τελευταία 4 χρόνια τους τίτλους που είχες κατακτήσει τα προηγούμενα 91, να υπάρχει μία προσδοκία από το κοινό για μία μονιμοποίηση αυτής της κατάστασης. Και το κοινό των ομάδων, είναι συναισθηματικά δεμένο με αυτές. Δεν είναι εύκολη η διαχείρισή του.

Το ιδεατό λοιπόν για τον οπαδό, είναι να βλέπει την ομάδα του να κάνει τις κινήσεις που πρέπει μέχρι τα μέσα του Ιούνη, να βλέπει παίκτες με ισχυρό βιογραφικό, να βλέπει πληρότητα σε όλες τις θέσεις, να ονειρεύεται μία σούπερ χρονιά. Το ιδεατό για όλους μας είναι αυτό βέβαια, όχι μόνο για τους οπαδούς.

Το ιδεατό από το ρεαλιστικό όμως, μπορεί να έχει μία απόσταση. Στη προκειμένη περίπτωση, μεγάλη.

Ο ΠΑΟΚ είναι μία ομάδα που συμμετέχει στο ελληνικό πρωτάθλημα. Ποια είναι η θέση του ελληνικού πρωταθλήματος στην αγορά; Αυτή τη στιγμή που μιλάμε, για κάθε σοβαρό τοπ ποδοσφαιριστή που θα κάνει την διαφορά εδώ, είναι η δωδέκατη επιλογή το πρωτάθλημα μας.

Πρώτη είναι η Πρέμιερσιπ, δεύτερη είναι η Λα Λίγκα, ακολουθεί η Μπουντεσλίγκα, μετά η Ιταλία, μετά η Γαλλία, Πορτογαλία, Βέλγιο, Τουρκία, Ρωσία, Σαουδική Αραβία         και Τσάμπιονσιπ. Μετά μπαίνουμε και εμείς στο παιχνίδι.

Δεν είναι μόνο τα χρήματα που παίζουν, είναι και άλλα πράγματα. Πχ, το ελληνικό πρωτάθλημα είναι πάρα πολύ δύσκολο για να φτιάξεις νούμερα. Στη Τουρκία για παράδειγμα, με ανοιχτούς χώρους, άμυνες σουρωτήρια, είναι εύκολο να χτίσεις βιογραφικό. Εδώ είναι εύκολο να το διαλύσεις.

Υπάρχουν και οι εξαιρέσεις, αλλά όπως και να χει, αυτές δεν είναι τοποθετημένες στην αγορά.

Απλά δεν υπάρχει το πληρώνεις και έρχεται. Υπάρχει το περιμένεις να τσεκάρει τι μπορεί να βρει στα υπόλοιπα πρωταθλήματα και αν δεν βρει τα λεφτά που ψάχνει, καλό Αύγουστο, θα σε θυμηθεί.

Αυτή είναι μία πραγματικότητα που την ζούνε όλες οι ομάδες της Ελλάδας. Δεν είναι του ΠΑΟΚ μόνο. Προφανώς και ο Ολυμπιακός έχοντας καλύτερο δίκτυο, μπορεί να φέρνει και πιο εύκολα παίκτες με βαρύ βιογραφικό. Όμως μιλάμε για έναν σύλλογο, που έχει ταϊσει κόσμο και κοσμάκη, συμμετέχοντας σχεδόν μόνιμα σε ομίλους Τσάμπιονς Λιγκ. Αν θέλουμε να βλέπουμε την πραγματικότητα και να μην ονειροβατούμε, δεν είμαστε τοποθετημένοι στην αγορά στο ίδιο στάτους με τον Ολυμπιακό.

Σε αυτή τη λογική, η μόνη διέξοδος για τον ΠΑΟΚ είναι ο ρεαλισμός. Και αυτός ξεκίνησε με την πρόσληψη του Ράζβαν Λουτσέσκου. Ενός ανθρώπου που γνωρίζει το κλαμπ, γνωρίζει το πρωτάθλημα και ξέρει τι ακριβώς χρειάζεται.

Η πρώτη κίνηση του ΠΑΟΚ ήταν η σωστή. Όμως δεν αρκεί αυτή από μόνη της.

Ο Λουτσέσκου δεν είναι ηλίθιος που ανανέωσε τον Καντουρί. Ξέρει καλά πως με 700 χιλιάδες ευρώ, για να βρει καλύτερο, θα φτάσει παραμονές του Σεπτέμβρη. Όπως ξέρει επίσης, πως όσο λιγότεροι παίκτες αποκτηθούν, τόσο πιο γρήγορα θα περάσει τα όσα θέλει.

Ο Λουτσέσκου δεν είναι ηλίθιος που πήρε έναν επιθετικογενή μπακ όπως ο Λούκας Τέιλορ. Κάτι είδε. Προφανώς και το βιογραφικό του δεν ενθουσιάζει, όμως κανένας μας δεν μπορεί να έχει εικόνα το πως τα χαρακτηριστικά του θα τοποθετηθούν στο παζλ της ομάδας. Την εικόνα την έχει ο προπονητής.

Ο Λουτσέσκου δεν είναι ηλίθιος που θέλει τον Νέλσον Ολιβέιρα. Δεν πήγε καλά στην ΑΕΚ πέρυσι, όμως αλήθεια ποιος πήγε; Ο Λιβάι Γκαρσία που τον βλέπαμε κάτι εικοσάλεπτα; Τα πρότζεκτ αναδεικνύουν τους παίκτες, όχι οι παίκτες τα πρότζεκτ. Αν βάλεις έναν παίκτη να κάνει πράγματα που δεν πιστεύει, δεν θα τα κάνει ποτέ.

Για μένα ο Ολιβέιρα είναι καλός παίκτης. Και θα κάνει διαφορά αν το σύνολο είναι λειτουργικό. Όπως συμβαίνει με όλα τα φορ του πλανήτη. Το παράδειγμα Πρίγιοβιτς είναι το ουσιαστικότερο. Ένας γυρολόγος που βρήκε την ποδοσφαιρική του Ιθάκη όταν εντάχθηκε σε ένα σύνολο που είχε την κατάλληλη ισορροπία. Όπως και του Άκπομ είναι παράδειγμα, αφού από την ώρα που χώρισε με τον Λουτσέσκου, η καριέρα του παίρνει την κατιούσα.

Για την υπόθεση Ολιβέιρα, υπάρχει και αριθμητικό θέμα. Ο ΠΑΟΚ έχει αυτή τη στιγμή έναν φορ. Δεν μπορεί να ξεκινήσει τις υποχρεώσεις του μόνο με τον Σφιντέρσκι για δεκάδες λόγους.

Ο ΠΑΟΚ δεν έχει άλλα κενά; Βεβαίως και έχει. Πολλά μάλιστα. Και το βασικότερο είναι η έλλειψη του τεχνικού διευθυντή. Ειδικά τώρα που ξεκίνησε η προετοιμασία, ποιος θα ασχοληθεί πραγματικά με τα σοβαρά ζητήματα που υπάρχουν; Μεταγραφές, αποδεσμεύσεις, στήσιμο ΠΑΟΚ Β, σύνδεσή του με πρώτη ομάδα και πολλά άλλα.

Η έλλειψη τεχνικού διευθυντή δημιουργεί ένα θέμα δομής που πρέπει να λυθεί. Στο σύγχρονο ποδόσφαιρο είναι άλλη η δουλειά του προπονητή, άλλη αυτή του τεχνικού διευθυντή. Αν βάλεις τον πρώτο να τα κάνει όλα, θα χαθεί στη μετάφραση. Και αυτό το ξέρει καλά ο Λουτσέσκου.

Καταλήγοντας, στο δικό μου μυαλό είναι σαφές πως ο τρόπος που λειτουργεί ο ΠΑΟΚ είναι εξ ανάγκης κατά ένα μεγάλο ποσοστό και έπειτα δομικό. Χωρίς αυτό το γεγονός να νομιμοποιεί κανέναν να αφήσει έτσι τις λειτουργικές αδυναμίες.

Ο ΠΑΟΚ πληρώνει την παρουσία του σε ένα μη εμπορικό πρωτάθλημα, την αστοχία του στις προσπάθειές του να μπει σε ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ και την αδυναμία του να χτίσει τόσα χρόνια ένα ισχυρό δίκτυο.

Όμως και έτσι, έχει μία μονιμοποίηση σε κατάκτηση τίτλων που ουδέποτε στην ιστορία του είχε.

Άρα, το πως βλέπει ο καθένας τη λειτουργία του, έχει να κάνει με την οπτική του. Άλλοι βλέπουν το ποτήρι μισογεμάτο, άλλοι μισοάδειο. Και επειδή όλοι έχουν σοβαρά επιχειρήματα, κάθε καλοκαίρι ζούμε τη μέρα της Μαρμότας.

ΥΓ Η περίπτωση Τζίμα προφανώς είναι προοπτικής και θα δούμε αν θα ολοκληρωθεί. Προφανώς και είναι μία περίπτωση που δεν θα είναι στη βιτρίνα στη φετινή σεζόν αλλά μας δείχνει για πρώτη φορά την εποχή των β’ ομάδων και την χρησιμότητά τους.

Πηγή

Αφήστε μια απάντηση